تبلیغات
حسین جان
 
حسین جان
باز این چه شورش است که در خلق عالم است, باز این چه عزا و چه ماتم است

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین

        تصـــــاویر حرم حضرت امام حسین علیه الســــلام زنده و مستقیــم از طریق سـایت
        امام حسین پخش می شود . 

برای مشاهده از مرورگر اکسپلورر (Internet Explorer) استفاده کنید .

  پخش زنده و مستقیم حرم امام حسین علیه السلام
  پخـش زنـده و مسـتقیـم حرم حضرت اباالفضل العباس علیه السلام
  پخش زنده و مستقیم حرم امام رضا علیه السلام



نوع مطلب :
برچسب ها :
شهداى دیگر:

نام كسانى غیر از بنى هاشم كه در كربلا در ركاب امام حسین«ع»به شهادت رسیدند و توضیح مختصرى در باره هر یك،در جاى مناسب هر كدام در این كتاب(به ترتیب الفبا)آمده است.در اینجا فهرستى از همه آنان را یكجا بر اساس نقل كتاب «انصار الحسین»مى‏آوریم.

    در كتب یاد شده،دو جدول نام است.یكى نامهایى كه در زیارت ناحیه مقدسه و نیز در منابع دیگرى همچون رجال شیخ،یا رجال طبرى آمده است.

    این جدول كه نام 82 نفر را در بر دارد چنین است:اسلم تركى،انس بن حارث كاهلى،انیس بن معقل اصبحى، ام وهب،بریر بن خضیر،بشیر بن عمر حضرمى،جابر بن حارث سلمانى،جبلة بن على شیبانى،جنادة بن حارث انصارى،جندب بن حجیر خولانى،جون مولى ابو ذر غفارى،جوین بن مالك ضبعى،حبیب بن مظاهر،حجاج بن مسروق،حر بن یزید ریاحى، حلاس بن عمرو راسبى،حنظلة بن اسعد شبامى،خالد بن عمرو بن خالد،زاهر مولى عمرو بن حمق خزاعى،زهیر بن بشر خثعمى،زهیر بن قین بجلى،زید بن معقل جعفى، سالم مولى بنى المدینة كلبى،سالم مولى عامر بن مسلم عبدى،سعد بن حنظله تمیمى، سعد بن عبد الله،سعید بن عبد الله،سوار بن منعم بن حابس،سوید بن عمرو خثعمى، سیف بن حارث بن سریع جابرى،سیف بن مالك عبدى،حبیب بن عبد الله نهشلى،شوذب مولى شاكر،ضرغامة بن مالك،عابس بن ابى شبیب شاكرى،عامر بن حسان بن شریح، عامر بن مسلم،عبد الرحمان بن عبد الرحمان بن عبد الله ارحبى،عبد الرحمان بن عبد ربه انصارى،عبد الرحمان بن عبد الله بن یزید عبدى،عبید الله بن یزید عبدى،عمران بن كعب، عمار بن ابى سلامه،عمار بن حسان،عمرو بن جناده،عمر بن جندب،عمرو بن خالد ازدى، عمر بن خالد صیداوى،عمرو بن عبد الله جندعى،عمرو بن ضبیعه،عمرو بن قرضه،عمر بن قرضه،عمر بن عبد الله ابو ثمامه صائدى،عمرو بن مطاع،عمیر بن عبد الله مذحجى،قارب مولى الحسین«ع»،قاسط بن زهیر،قاسم بن حبیب،قرة بن ابى قره غفارى،قعنب بن عمر، كردوس بن زهیر،كنانة بن عتیق،مالك بن عبد بن سریع،مجمع بن عبد الله عائذى، مسعود بن حجاج و پسرش،مسلم بن عوسجه،مسلم بن كثیر،منجح مولى الحسین«ع»، نافع بن هلال،نعمان بن عمرو،نعیم بن عجلان،وهب بن عبد الله،یحیى بن سلیم،یزید بن حصین همدانى،یزید بن زیاد كندى،یزید بن نبیط.



    جدول دوم،اسامى كسانى است كه در منابع متأخرترى مانند زیارت رجبیه،«مناقب»ابن شهرآشوب،«مثیر الأحزان»یا«لهوف»آمده است كه عبارتند از:(29 نفر)ابراهیم بن حصین،ابو عمرو نهشلى،حماد بن حماد،حنظلة بن عمرو شیبانى،رمیث بن عمرو،زائد بن مهاجر،زهیر بن سائب،زهیر بن سلیمان،زهیر بن سلیم ازدى،سلمان بن مضارب، سلیمان بن سلیمان ازدى،سلیمان بن عون،سلیمان بن كثیر،عامر بن جلیده(یا:خلیده)، عامر بن مالك،عبد الرحمان بن یزید،عثمان بن فروه،عمر بن كناد،عبد الله بن ابى بكر، عبد الله بن عروه،غیلان بن عبد الرحمان،قاسم بن حارث،قیس بن عبد الله،مالك بن دودان، مسلم بن كناد،مسلم مولى عامر بن مسلم،منیع بن زیاد،نعمان بن عمرو،یزید بن مهاجر جعفى.

    از نظر سن و سال،تعدادى از این شهدا جوان بودند.نام این جوانان شهید در ركاب حسین«ع»از بنى هاشم و دیگران اینهاست:على اكبر،عباس بن على،قاسم،عون بن على، عبد الله بن مسلم،عون و محمد(پسران زینب كبرى)،وهب،عمرو بن قرظه،بكیر بن حر، عبد الله بن عمیر،نافع بن هلال،سیف بن حارث،اسلم،عمرو بن جناده،مالك بن عبد و....

    ستایش عظیمى را كه سید الشهدا«ع»شب عاشورا از یاران خویش كرد،نام آنان را جاویدان و مقامشان را جلوه‏گر ساخت.آنجا كه فرمود:من اصحابى شایسته‏تر و بهتر از یاران خود نمى‏شناسم«فانى لا اعلم اصحابا اولى و لا خیرا من اصحابى و لا اهل بیت ابر و لا اوصل من اهل بیتى،فجزاكم الله عنى جمیعا خیرا».(6) در زیارت ناحیه مقدسه هم امام زمان«ع»به آنان اینگونه سلام داده است:«السلام علیكم یا خیر انصار...».

    در توصیف آن شیر مردان عارف،بسیار سخن مى‏توان گفت.از زبان دشمن هم مى‏توان حقایق را شناخت.به مردى كه روز عاشورا همراه عمر سعد در كربلا شركت داشته،گفتند:واى بر تو!آیا ذریه رسول خدا«ص»را كشتید؟گفت:...اگر تو شاهد چیزى بودى كه ما دیدیم،تو هم همچون ما مى‏كردى.گروهى بر ما تاختند كه دستهاشان بر قبضه شمشیرها بود،همچون شیران خشمگین،سواران را از چپ و راست درهم مى‏نوردیدند و خویش را به كام مرگ مى‏افكندند.نه امان مى‏پذیرفتند،نه علاقه به مال داشتند و نه چیزى مى‏توانست مانع ورودشان بر بركه‏هاى مرگ گردد!اگر اندكى از آنان دست بر مى‏داشتیم،جان همه سپاه را مى‏گرفتند.اى بى مادر،پس مى‏خواستى چه كنیم؟ !...(7) براى آشنایى با برخى فضایل آنان،كه حواریین امام حسین«ع»بودند،رجوع كنید به«منتخب التواریخ»،ص 245 تا 255 كه بیست و شش فضیلت براى آنان بر شمرده است،از جمله:

    رضایت از خدا،با وفاترین اصحاب،ثبت بودن نامشان در لوح محفوظ،برتر بودن مقامشان از همه شهدا،همت والا با عده كم،توفیق باز گشت به دنیا در عصر رجعت، معروف بودنشان در آسمانها،شوق شهادت در ركاب امام حسین«ع»،یاران واقعى دین خدا،وارستگى و زهد و عبادت،دفن در سرزمین مقدس كربلا و....همین فضیلتهاست كه آنان را محبوب دلها ساخته و در دنیا و آخرت،مورد غبطه جهانیانند.قبر شهداى كربلا همه یكجا در حرم سید الشهدا«ع»است.

    در راه دوست كشته شدن آرزوى ماست‏

    دشمن اگر چه تشنه به خون گلوى ماست‏

    گردیم دور یار،چو پروانه گرد شمع‏

    چون سوختن در آتش عشق آرزوى ماست‏

    از جان گذشته‏ایم و به جانان رسیده‏ایم‏

    در راه وصل،این تن خاكى عدوى ماست‏

    خاموش گشته‏ایم و فراموش كى شویم‏

    بس این قدر كه در همه جا گفتگوى ماست‏

    ما را طواف كعبه بجز دور یار نیست‏

    كز هر طرف رویم،خدا روبروى ماست
-------------‏



نوع مطلب :
برچسب ها :
نقشه CIA درباره فرهنگ عاشورا

 

از آنجا كه مرجعیت، روحانیت و فرهنگ عاشورا و شهادت‏طلبى از عناصر مهم پیروزى و تداوم انقلاب اسلامى و جنبش‏هاى ضداستعمارى است، غرب تمام تلاش خود را به‏كار گرفته تا با سست كردن این دو، ضربه نهایى را به انقلاب اسلامى وارد كند. در همین راستا به تازگى كتابى به نام نقشه‏هایى براى جدایى مكاتب الهى در امریكا انتشار یافته كه در آن گفت‏وگوى مفصلى با دكتر مایل برانت، یكى از معاونان سابق سیا (سازمان اطلاعاتى امریكا) انجام شده است. او در این زمینه مى‏گوید: "بعد از مدت‏ها تحقیق به این نتیجه رسیدیم كه قدرت رهبر مذهبى ایران و استفاده از فرهنگ شهادت در انقلاب ایران تأثیرگذار بوده است. ما همچنین به این نتیجه دست یافتیم كه شیعیان بیشتر از دیگر مذاهب اسلامى، فعال و پویا هستند. در این گردهمایى تصویب شد كه بر روى مذهب شیعه، تحقیقات بیشترى صورت گیرد و طبق این تحقیقات، برنامه‏ریزى‏هایى داشته باشیم. به همین منظور چهل میلیون دلار بودجه براى آن اختصاص دادیم و این پروژه در سه مرحله انجام شد. پس از نظر سنجى‏ها و جمع‏آورى اطلاعات از سراسر جهان، به نتایج مهمى دست یافتیم و متوجه شدیم كه قدرت مذهب شیعه در دست مراجع و روحانیت مى‏باشد... این تحقیقات ما را به این نتیجه رساند كه به طور مستقیم نمى‏توان با مذهب شیعه رو در رو شد و امكان پیروزى بر آن بسیار سخت است و باید پشت‏پرده كار كنیم. ما به جاى ضرب‏المثل انگلیسى "اختلاف بینداز و حكومت كن" از سیاست "اختلاف بینداز و نابود كن" استفاده كردیم و در همین راستا، برنامه‏ریزى‏هاى گسترده‏اى را براى سیاست‏هاى بلندمدت خود طرح كردیم. مانند حمایت از افرادى كه با مذهب شیعه اختلاف نظر دارند و ترویج كافر بودن شیعیان به‏گونه‏اى كه در زمان مناسب علیه آنها توسط دیگر مذاهب اعلام جهاد شود. همچنین باید تبلیغات گسترده‏اى را علیه مراجع و رهبران دینى شیعه صورت دهیم تا آنها مقبولیت خود را در میان مردم از دست بدهند.
یكى دیگر از مواردى كه باید روى آن كار مى‏كردیم، موضوع فرهنگ عاشورا و شهادت‏طلبى بود كه هرساله شیعیان با برگزارى مراسمى، این فرهنگ را زنده نگه مى‏دارند و ما تصمیم گرفتیم با حمایت‏هاى مالى از برخى سخنرانان و مداحان و برگزاركنندگان اصلى این‏گونه مراسم كه افراد سودجو و شهرت‏طلب هستند؛ عقاید و بنیان‏هاى شیعه و فرهنگ شهادت‏طلبى را سست و متزلزل كنیم و مسایل انحرافى در آن به وجود آوریم، به‏گونه‏اى كه شیعه، یك جاهلِ خرافاتى در نظر آید. در مرحله بعد باید مطالب فراوانى علیه مراجع شیعه جمع‏آورى شده و به‏وسیله مداحان و نویسندگان سودجو انتشار دهیم و تا سال 1389 مرجعیت را كه سد راه اصلى اهداف ما مى‏باشند، تضعیف كرده و آنان را به دست خود شیعیان و دیگر مذاهب اسلامى نابود كنیم و در نهایت تیر خلاص را بر این فرهنگ و مذهب بزنیم". 



نوع مطلب :
برچسب ها :

حسین بن علی

حسین پسر علی و فاطمه (دختر محمد پیامبر اسلام)، امام سوم شیعیان است. حسین ۳ شعبان ۶۱ هجری قمری در مدینه زاده شد و در ۱۰ محرم ۶۱ (برابر ۲۱ مهرماه سال ۵۹ خورشیدی) در کربلا واقع در عراق کنونی در نبرد کربلا کشته شد.

در میان شیعیان، از وی با القابی همچون امام حسین، اباعبدالله، ثارالله (به معنای خون خدا)، خامس آل عبا، سبط، وفی، زکی و سیدالشهدا نام برده می‌شود.[۱] سجاد، امام چهارم شیعیان فرزند وی است.[۲]

دوران کودکی

حسین بنابر اکثر روایات در اولین روزهای شعبان سال چهارم هجری به دنیا آمد. محمد، پیامبر مسلمانان و پدربزرگ او، در همان سالهای کودکی حسین درگذشت. روایاتی از علاقه محمد نسبت به وی و برادرش حسن مجتبی نقل شده‌است. مانند «هر کس آنها را دوست داشته باشد من را دوست دارد و هر کس از آنها متنفر باشد از من منتفر است» یا «حسن و حسین سید جوانان اهل بهشت اند». حدیث دوم از دیدگاه شیعه اهمیت زیادی دارد و به اعتقاد آن گواهی بر حقانیت حسن و حسین بر امامت است.[۳]

دوران جوانی تا زمان مرگ معاویه.

در دوران خلافت علی، حسین در رکاب پدرش بود و در جنگ‌های او شرکت داشت.[۳] حسین پسر علی هنگام زمامداری پدرش او را در جنگ‌هایجمل و صفین و نهروان همراهی کرده بود. سال ۵۰ هجری وقتی که برادرش حسن کشته شد. معاویه حدود ۱۰ سال به عنوان خلیفه باقی بود. معاویه سال ۶۰ هجری درگذشت و پسرش یزید را به جانشینی انتخاب کرد. به نوشته منابع شیعه حسین بن علی موافق راه و روش حکومت هم عصر خود نبود.[۴] بنابر نوشته تاریخ نویسانی مانند دینوری از شرایط صلح حسن بن ابی طالب با معاویه، پرداخت سالیانه دو میلیون درهم از محل خزانه به حسین بود.[۵][۶] نویسندگانی مانند البلاذری در انساب الاشراف و ثعالبی در لطایف المعارف می‌نویسند که در دوران حیات برادرش حسن، حسین رویه برادرش در مورد عدم ستیز با معاویه را دنبال می‌کرد. حتی بعد از کشته شدن حسن نیز این شیوه در برخورد با معاویه را ادامه داد. معاویه سالی یک یا دو میلیون درهم به حسین می‌فرستاد و حسین مکرر به شام سفر می‌کرد و در آنجا نیز هدایای دیگری از معاویه دریافت می‌نمود. [۷][۳] [۸][۹] این مستمری توسط یزید فرزند معاویه به چهار میلیون افزایش پیدا کرد.[۱۰][۱۱] در این زمان معاویه از مروان حاکم مدینه خواسته بود تا با حسین برخوردی نداشته باشد و عملی تحریک آمیز انجام ندهد. گزارش‌ها نشان می‌دهد که شیعیانی مانند حجر بن عدیحتی پیش از کشته شدن حسن بسیار به دیدن او می‌آمدند و از او تقاضا می‌کردند تا بر علیه معاویه قیام کند. اما بنا بر نوشته البلاذری پاسخ او همیشه این بود که «تا زمانی که معاویه هست کاری نمی‌توان کرد... امر این است که در همیشه در فکر انتقام باشید.. اما در مورد آن چیزی نگویید.».... [۳]

در زمان حکومت معاویه دو عمل مهم از او در منابع تاریخی ثبت شده‌است. یکی هنگامی که در مقابل چندی از بزرگان بنی امیه در مورد حق مالکیت خود بر یک سری زمین‌ها ایستاد و دیگر آنکه از تقاضای معاویه برای پذیرش یزید بعنوان ولی عهد معاویه با این دیدگاه که تعیین ولی عهد بدعتی است در اسلام سرباز زد.[۳]

واقعه کربلا


نوشتار اصلی: نبرد کربلا

حسین از همان ابتدا بیعت با یزید را نپذیرفت. یزید نامه‌ای به حاکم مدینه نوشت و به او دستور داد که از حسین برای یزید بیعت بگیرد و اگر حاضر نشد او را به قتل برساند. حسین پسر علی موافق راه و روش حکومت هم عصر خود نبود. بنابراین حاضر به بیعت کردن با یزید نشد و با خانواده خود برای حج از مدینه به مکه رفت.[۴]

در این هنگام عده‌ای از مردم کوفه که از مرگ معاویه با خبر شده بودند نامه‌هایی برای حسین نوشتند و از او خواستند تا به عراق و کوفه بیاید. حسین نیز که مسلم بن عقیل را به کوفه فرستاده بود، خود مراسم حج تمتع را به عمره تبدیل کرد و بطرف کوفه حرکت نمود. ابتدا شماری از مردم کوفه با مسلم بن عقیل همراه شدند؛ اما با ورود عبیدالله بن زیاد که از طرف یزید به حکومت کوفه گمارده شده بود و خبر آورده بود که حسین مراسم حج را نیمه کاره گذاشته و قاضی شریح فتوای قتل او را داده‌است و مردم کوفه را تهدید کرده بود مسلم را ترک کنند تا بلکه حسین را از ترک حجو آمدن به کوفه منصرف کرده و مانع بیعت مردم کوفه با وی شوند، مردم کوفه بیعت خود را از حسین پسرعلی پس گرفتند و به مخالفت با حسین پسر علی روی آوردند.[۱۲] او سرانجام در روز دهم محرم سال شصت و یکم هجری قمری (برابر بیست و یکم مهرماه سال ۵۹ خورشیدی) به همراه ۷۲ تن از یارانش کشته‌شدند. شیعیان همه سال سالروز کشته شدن حسین را با مراسم مذهبی و عزاداری پاس می‌دارند.[۱۳]

دیدگاهها دربارهٔ حسین و انگیزه قیام کربلا

دیدگاه شیعه

میان شیعیان در مورد انگیزه وی از حرکت به سوی کربلا دو نظر متفاوت وجود دارد. این دو عقیده گاه در تاریخ تشیع و میان دانشمندان شیعه بحث‌هایی به دنبال داشته‌است.[۱۴][۱۵]

  • گروه اول معتقدند حسین پسر علی با توجه به دریافت تعداد زیادی نامه (که تعداد آن را تا هفتاد هزار ذکر کرده‌اند) از سوی مردم کوفه و پس از حصول اطمینان از اصالت آنها با تایید مسلم بن عقیل، و با اتکا به حمایت آنان به منظور سرنگونی حکومت بنی‌معاویه و جایگزینی حکومت خود به سوی کوفه حرکت کرد ولی به دلیل عمل مردم کوفه نتوانست به منظور نهایی خود برسد.[۱۶]
  • گروه دیگری از شیعیان معتقدند که با داشتن «علم غیب»، وی از ابتدا می‌دانست که چه اتفاقی خواهد افتاد ولی با این وجود این عمل را انجام داد. این گروه انگیزه‌او را احیاء دین اسلام می‌دانند.[۱۷]

دیدگاه آکادمیک

بر طبق دانشنامه بریتانیکا: «حسن و حسین به خلافت معاویه، نخستین خلیفه اموی تن در دادند و در ازای آن از او مستمری گرفتند اما حسین با خلافت جانشین او، یزید، مخالفت کرد. حسین سپس توسط مردم کوفه که اکثریت آن شیعه بودند دعوت شد تا شورش ایشان را علیه بنی امیه رهبری کند. حسین به همراه گروه کوچکی از خویشاوند و رهروانش به سوی کوفه رفت. گفته می شود که او در راه فرزدق شاعر را ملاقات کرد و در این دیدار به او گفته شد که قلب مردم عراق با او است اما شمشیرشان با بنی امیه است. حکمران عراق به پشتیبانی از خلیفه چهار هزار مرد را به دستگیری او فرستاد و آنها در ساحل رود فرات راه را بر حسین بستند (اکتبر 680 میلادی)؛ حسین تسلیم را نپذیرفت و محافظانش کشته شدند و سر خودش به دمشق فرستاده شد. مسلمانان شیعه ده روز محرم (سالروز جنگ حسین در تقویم مسلمانان) را بزرگداشت می گیرند . خونخواهی حسین و سوگواری برای او موجب تضعیف بنی امیه و پدید آمدن یک جنبش قدرتمند شیعه شد.جزییات زندگی حسین به گونه افسانه وار و اغراق آمیز حول شهادت او شکل می‌گیرد. اما اقدام نهایی اش نشان از تاثیرات ایدئولوژیک دارد تا نظامی را شکل دهد که اسلام حقیقی را در در برابر حکومت به عقیده ی او نا عادلانه ی اموی می نشاند.»[۱۸]

آرامگاه

نوشتار اصلی: حرم حسین بن علی

قبر حسین بن علی در شهر کربلا عراق قرار دارد اما همچنین در شهرستان صاحب استان کندز افغانستان آرامگاهی‌است که عدهٔ کمی از شیعیان افغانستان، آن را محل دفن سرِ بریدهٔ حسین بن علی می‌دانند. همچنین مقبره‌ای به نام رأس حسین (به فارسی: سر حسین) در مصر نیز وجود دارد که به وی نسبت می‌دهند. [۱۹][۲۰]

نظر یادتون نره.



نوع مطلب :
برچسب ها :

[ ]


نوع مطلب :
برچسب ها :





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی